บทที่ 108

อเดเลด

ข้าติดตามเซดริกฝ่าป่าทึบ พลางทึ่งในความเชี่ยวชาญของเขาที่นำทางไปตามเส้นทางซึ่งดูเหมือนล่องหนในสายตาของข้า หลังควบม้ามาเกือบชั่วโมง เซดริกก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้พวกเราหยุด

เบื้องหน้าของพวกเราเป็นเพียงผืนป่าที่ดูว่างเปล่า แต่เมื่อเขากระซิบร่ายคาถาและประทับฝ่ามือลงบนต้นโอ๊กโบราณ อากาศก็พลันสั...